Dec 19 2008

La rondine / Giacomo Puccini [; feat. Anna Moffo]. — 1917

Hola,

Hoy he vuelto a entrar en mi cuenta de youtube (que dejé tirada después del primer vídeo) y me encuentro con vídeos recomendados, supongo que por asociación a bandas sonoras de películas de James Ivory. Uno de ellos era esta aria, presente en A room with a view, donde la cantaba Kiri Te Kanawa, que bueno, no soy su fan desde que se atrevió con Cole Porter (en mi humilde opinión: sólo llega a algún sitio con “Let’s misbehave”, algo que lo siento pero Elvis Costello no consigue en De-Lovely; por favor, escuchad a Irving Aaronson and his Commanders!, aquí). En fin, ahí Doretta, el vídeo recomendado que tenía primero:


“Chi il bel sogno di Doretta?”, en La rondine / Giacomo Puccini; libreto: Giuseppe Adami

Chi il bel sogno di Doretta
Potè indovinar?
Il suo mister come mai
Come mai fini

Ahimè! un giorno uno studente
In bocca la baciò
E fu quel bacio
Rivelazione:
Fu la passione!
Folle amore!
Folle ebbrezza!
Chi la sottil carezza
D’un bacio cosi ardente
Mai ridir potrà?

Ah! mio sogno!

Ah! mia vita!

Che importa la ricchezza
Se alfine è rifiorita
La felicità!
O sogno d’or
Poter amar così!

Canta Anna Moffo, una coloratura, esa que declaraba ser Victoria (Julie Andrews) en Victor / Victoria (quien la quiera, le presto el .avi).

He escuchado también las arrolladoras versiones de Leontyne Price, aunque la Price, por el tono de sus palabras en directo, deduzco que tenía un carácter…

Taló dAquil·les. -- 2008, 19 de diciembre

Tendó d'Aquil·les. -- 2008, 19 de diciembre

No me he besado con ningún estudiante (y menos de la Assemblea de Lletres de la UAB, esos que siguen de marcha) entre ayer y hoy, pero alguien que conozco se lastimó por correr por el césped mojado cual oh dear, oh dear, I shall be late!.

Información vital que pongo a disposición de todos ustedes y que me ha hecho reflexionar sobre lo poco que cuidamos nuestros tendones de Aquiles y el deltoide, por no decir el astrágalo-peroneo-calcáneo, en la parte posterior, que es el protagonista de la torcedura más común :-) . No sólo al menor despiste, sino a la menor confusión entre lo importante y lo urgente –cuando lo urgente se ha vuelto urgente porque vamos tarde por puro despiste o aplazamiento no justificado. Esa es la flecha envenenada de los esguinces existenciales. Permanezcan sobrios, lúcidos, tengan ganas para cumplir con lo pactado, y beyond all –we’re all alone, no chaperone– if you want a future, darling, why don’t you get a past?

En memoria de Francisco Casavella, que tenía pasado, presente y futuro, y escuchaba las letras de las canciones

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Sep 24 2008

Jukebox dance / Eleanor Powell & Fred Astaire. — 1940

a Broadway melody of 1940, dirigida per Norman Taurog (música de Cole Porter).

En realitat buscava I concentrate on you, versió Fred Astaire: com que no ho he trobat a internet, ho he pujat jo [mp3], sense haver-me desfet de l’abraçada on m’ha bressolat Johnny Hartman cantant The nearness of you (a Youtube, i la lletra).

Jo el coneixia pel disc amb John Coltrane i avui tota la seva olor m’ha tornat a petar als morros, per dir-ho ràpid.

No Mercè, no he fet els 40 anys encara. I també escolto Nothing came out [Moldy Peachers (els coneixereu per la banda sonora de Juno), però menys estona.

Tags: , , , , , , , , , , , ,